Door: Ismay Gijsen
Nicoline Dobbe en haar partner Calle Janssen voeden hun kinderen Kivé (2) en Java
(0) veganistisch op. Volgens hen is een plantaardige levensstijl helemaal niet zo ingewikkeld als het klinkt.
Nicoline (35): ‘Ik ben sinds mijn dertiende veganist en Calle begon zes jaar geleden. Dat we onze kinderen ook veganistisch wilden opvoeden, was meteen helder. De overtuiging om op een positieve manier met het leven, de dieren en de aarde om te gaan, zit in elke vezel van ons lijf. Juist wanneer je een kind op de wereld zet, geeft dat alleen maar meer motivatie om niet het leven van een ander wezen te ontnemen.
Java krijgt vooral borstvoeding en fruit, maar Kivé eet met ons mee. Het liefst eet ik zo puur en vers mogelijk, maar Calle en Kivé vinden het ook lekker om veganistische burgers en worstjes uit de supermarkt te eten. Eigenlijk ben ik daar geen groot fan van, ik hou niet zo van kant-en-klare producten.
Als compromis zoek ik daarom plantaardige producten uit die het minst bewerkt zijn. Snoep in de vorm van ongezonde suikers hebben we niet in huis, maar wel gedroogd fruit. Al moet ik zeggen dat Kivé niet zo van zoetigheid houdt, hij eet liever olijven. Ik zie eten als iets wat voeding en energie geeft en alles wat energie kost, probeer ik buiten de deur te houden. Als je snoep eten geen gewoonte maakt, gaan kinderen het naar mijn idee ook niet snel als een gewoonte zien. Dat betekent overigens niet dat Kivé nooit een snoepje mag hoor. Oma heeft bijvoorbeeld regelmatig veganistische koekjes in huis.
Het grootste vooroordeel van mensen over een veganistische opvoeding is dat kinderen tekorten zouden hebben. Dat is flauwekul, want veganistische ouders denken over het algemeen heel goed na over wat ze hun kinderen voorschotelen. Met een gevarieerd eetpatroon en een B12-supplement kun je tekorten makkelijk tackelen, maar dat kan bij ieder eetpatroon. Er zijn ook genoeg plantaardige diëtisten die professioneel advies kunnen geven.
Wij eten thuis veel vers fruit, rijst en peulvruchten. Groenten verwerk ik altijd in smoothies en gerech- ten. Voor extra ijzer verkruimel ik bijvoorbeeld wat zeewier door de rijst en aan de smoothie voeg ik een lepeltje hennepzaad toe. Kivé is gelukkig een makkelijke eter, hij vindt alleen niet altijd iedere structuur lekker. Ach, als hij geen zin heeft in bladgroenten, doe ik ze niet los op de wrap maar voeg ik ze gemalen toe aan zijn tomatensaus.
Als onze kinderen naar de basisschool gaan, hopen we onderwijs te vinden dat past bij onze visie. Laatst vertelde een vriendin dat haar kind naar de kalvermesterij ging met school om naar vleeskalfjes te kijken. Dat zien wij echt niet zitten.
Als Kivé en Java later toch vlees willen eten, accepteer ik dat. Ieder individu maakt zijn eigen keuzes. Dat risico neem je bij voorbaat als je kinderen op de wereld zet, die maken misschien andere keuzes dan jij. Wij hebben alleen invloed op de inzichten die we ze bieden. Dat ik ze het niet verbied, betekent niet dat ik thuis kroketten ga frituren. No way, wat dat betreft hebben we een zerotolerancebeleid thuis. Het belang van hun smaak gaat niet boven het leven van een dier.’
Ontdek de nieuwste Oh Baby! #3 hier
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))